Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny – Powojenna warszawska zajezdnia „Hala Mirowska”
samochod interwencyjny mza
nadzór ruchu warszawa

Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny

nadzor ruchu nadzór ruchu warszawa nadzor ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa

Powojenna warszawska zajezdnia „Hala Mirowska”

Utworzone Sierpień 26th, 2014 przez Nadzor Ruchu Warszawa

Pierwsze powojenne warszawskie zajezdnie autobusowe – Zajezdnia „Hala Mirowska”

 

Bliźniacze hale targowe nazwane „Hale Mirowskie” na warszawskim Mirowie wybudowano w latach 1888 – 1901. Funkcję handlowa pełniły praktycznie do wybuchu Powstania Warszawskiego w sierpniu 1944 roku. W czasie walk została spalona, jednak mury pozostały. Wielkie tragedie rozgrywały się wewnątrz spalonej hali. W czasie przemarszu wypędzonych mieszkańców Warszawy, hitlerowscy żołnierze rozstrzeliwali wewnątrz ludność cywilną.

 

Po wyzwoleniu planowano rozebranie resztek budowli. Stało się jednak inaczej. W zniszczonej Warszawie brakowało miejsc do garażowania autobusów, których systematycznie przybywało. Twarde warunki gwarancyjne postawione przez producenta nowo zakupionych autobusów marki Chausson, aby pojazdy były garażowane pod dachem wymusiły na władzach stolicy jak najszybsze znalezienie odpowiednich budynków, na chociaż tymczasowe garaże dla autobusów. Wyremontowane w szybkim tempie i dostosowane do bieżących potrzeb zajezdnie przy ulicy Inżynierskiej, Włościańskiej i Łazienkowskiej nie były w stanie pomieścić tak dużej ilości wozów.

 

Władze stolicy podjęły decyzję, aby do czasu uruchomienie zajezdni przy ul. Inflanckiej, której uruchomienie planowano na lipiec 1949 roku na tymczasową zajezdnię przeznaczyć jedną z dwóch, zachodnią, dawną hale targową „Hala Mirowska” położoną za Żelazną Bramą na pl. Mirowskim 1. Budowla, która w czasie wojny stosunkowo niewiele ucierpiała miała solidne mury, w miarę całkowitą konstrukcję ścian i sklepienia, które były w niewielkim stopniu wypalone. Dawało to możliwość szybkiej odbudowy i przystosowania jej dla potrzeb garażowania autobusów. Dodatkowym argumentem dla podjęcia takiej decyzji był fakt, że według nowych socjalistycznych kanonów ówczesnych architektów stolicy dawne hale targowe nie przedstawiały żadnej wartości historycznej i były przeznaczone do wyburzenia.

 

Działalność tymczasowej zajezdni planowano do 1950 roku. W czerwcu 1947 roku MZK przystąpiły do odbudowy i zagospodarowania dawnej hali targowej. Prace zakończono w maju 1948 roku, ale pierwsze autobusy zagościły w jeszcze nieukończonej hali już 24 stycznia. Ze względów czysto politycznych i propagandowych uruchomienie zajezdni zaliczone do znacznych osiągnięć odbudowy Warszawy przesunięto na nowo ustanowione Święto Odrodzenia. Oficjalne uroczyste otwarcie zajezdni odbyło się 22 lipca 1948 roku z udziałem władz Warszawy, wysokich czynników społeczno-politycznych oraz dyrekcji i pracowników MZK. Zajezdnia „Hala Mirowska” funkcjonowała do 1953 roku, chociaż faktyczne oddanie obiektu dla miasta nastąpiło dopiero w 1955 roku. Po odbudowie obiektu, działalność handlowa powróciła do hali 15 listopada 1962 roku.

 

Na początku lat 70-tych XX wieku w ramach dziwnie pojętej modernizacji rozebrano fasadę hali zachodniej i wybudowano na wysokości całego pierwszego piętra betonowo-szklany pawilon handlowy. Ta dziwna budowla oszpeciła, a wręcz całkowicie zniszczyła wygląd najbardziej reprezentacyjnej zachodniej strony hali. Od roku 1974 hala zachodnia jest użytkowana przez WSS „Społem” Śródmieście, która w roku 1997 wykupiła od miasta zabytkowy budynek. Paradoksem może być fakt, że decyzja o umieszczeniu zajezdni w Hali Mirowskiej uratowała ten historyczny budynek, przed jakimiś nawiedzonymi architektami, którzy chcieli go zburzyć a na ich miejscu utworzyć park.

 

I w taki oto sposób warszawskie autobusy przyczyniły się do uratowania tej pięknej hali targowej. Jej bliźniacza siostra, hala wschodnia po odbudowie została przekazana w 1953 roku MKS „Gwardia” z przeznaczeniem na halę widowiskowo-sportową, stąd jej potoczna nazwa „Hala Gwardii”. Od początku lat 90-tych XX wieku hala ponownie pełni funkcję handlową. I tak obie Hale Mirowskie po zatoczeniu koła przez historię powróciły do swego pierwotnego przeznaczenia, dla którego zostały wybudowane, czyli do działalności handlowej. Obecnie opracowano plan renowacji obydwóch hal targowych. Prace pod nadzorem konserwatora w hali zachodniej już rozpoczęto. RS

źródło: „nr.waw.pl”

Causson APH-47 wyjezdza z zajezdni rok 1948

Causson APH-47 wyjezdza z zajezdni rok 1948

Hala Mirowska w roku 1932

Hala Mirowska w roku 1932

Ponownie jako hala targowa w 1979, po dziwnej modernizacji, kiedy to bezmyslnie zniszczono przednia fasade budynku

Ponownie jako hala targowa w 1979, po dziwnej modernizacji, kiedy to bezmyslnie zniszczono przednia fasade budynku

Hala Mirowska obecnie rok 2010

Hala Mirowska obecnie rok 2010

 

Dołącz do nas na Facebooku



rss Redakcja-2 Wspolraca Prywatność Kooontakt
Copyright © 2012-2017 Wszystkie prawa zastrzeżone

Ta strona używa ciasteczek (cookies) Korzystanie z niej bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej informacji w Polityce Prywatności