Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny – Historia pętli i ekspedycji „Sadyba”
samochod interwencyjny mza
nadzór ruchu warszawa

Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny

nadzor ruchu nadzór ruchu warszawa nadzor ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa

Historia pętli i ekspedycji „Sadyba”

Utworzone Grudzień 2nd, 2014 przez Nadzor Ruchu Warszawa

Sadyba_700x350

foto: Nadzór Ruchu Warszawa

Ekspedycja „Sadyba”

 

Rok budowy obecnego obiektu: 1974. Lokalizacja: ul. Powsińska.
W latach 1974 – 1993 działa w rejonie komunikacyjnym RRK III „Mokotów”.
W latach 1994 – 2013 działa w rejonie komunikacyjnym TRK2 „Południe”.
Od 2013 jeden rejon komunikacyjny?

 

Konstrukcja: murowano-stalowa, parterowa.
Powierzchnia użytkowa: 26,80 m2.
Instalacje: elektryczna, wodno-kanalizacyjna, telefoniczna, radiowa.

 

Pod koniec XIX wieku obecna ul. Powsińska była tylko polną drogą biegnąca w kierunku Wilanowa. Z biegiem lat nabrała charakteru ulicy. W roku 1892 poprowadzono po tej trasie Wilanowską Kolejkę Wąskotorową, kursującą na trasie mieszkańców od pl. Unii Lubelskiej przez Wilanów i Konstancin aż do Piaseczna, która kursowała do Wilanowa aż do 1972 roku.

 

18 grudnia 1927 uruchomiono doprowadzoną do Sadyby linię tramwajową. Był to wygodniejszy i bezpieczniejszy od Kolejki Wilanowskiej środek transportu, łączący nowoczesne wówczas osiedle „Miasto Ogród Czerniaków” zwany także popularnie Stara Sadyba z centrum stolicy. Po zakończeniu działań wojennych, w pierwszej połowie 1946 roku zakończono budowę nowego odcinka ul. Powsińskiej, od ul. Bonifacego aż do Wilanowa. Doprowadzono komunikacje autobusową i 15 kwietnia 1946 roku uruchomiono pętlę autobusową „Sadyba”. Zlokalizowana została na ul. Powsińskiej pomiędzy ulicami Morszyńską i Okrężną na Sadybie w dzielnicy Mokotów.

 

W roku 1955 powrócono do idei budowy linii tramwajowej na Sadybę. Komunikację tramwajową uruchomiono 20 lipca 1957 roku. Pętla tramwajowa z ekspedycją, istniała mniej więcej w miejscu obecnej pętli autobusowej. Linia 108 korzystała z kryterium ulicznego, zlokalizowanego przy wschodniej jezdni ul. Powsińskiej. Data 11 listopada 1973 roku wiąże się z likwidacją trakcji tramwajowej biegnącej od ul. Puławskiej ulicami Goworka, Spacerową, Gagarina, Czerniakowską i Powsińską. Oficjalnym powodem była modernizacja i budowa drugiej jezdni ul. Powsińskiej, która stała się częścią Wisłostrady. A nieoficjalnie wiadomo było, że odgórnie podjęto decyzję o dynamicznym rozwoju komunikacji autobusowej, lansując twierdzenie, że tramwaj staje się przeżytkiem. Powstała potrzeba zastąpienia linii tramwajowych, komunikacją autobusową.

 

W roku 1974 oddana została murowana ekspedycja, która mimo małej powierzchni, jest wspominana, jako bardzo przytulny obiekt. Zaraz po oddaniu, dyspozytorzy kontrolowali ruch oraz plan wozów na liniach: 108, 172, 179, 180BIS, a 1976 roku dołączyła do niech linia 489, która szybko otrzymała nazwę „Mediolan” (znana, jako obecna 189). Budynek, jeszcze nieotynkowanej ekspedycji w otoczeniu „ogórków” widzimy także w kadrze filmu „Brunet Wieczorową Porą”.

 

Sadyba była krainą Chełmskiej, gdyż praktycznie ta zajezdnia obsługiwała większość brygad, wieloletni pracownicy MZK a później MZA z uśmiechem wspominają dawnych dyspozytorów, którzy dzień w dzień biedzili się nad ruchem przydzielonych linii. Wspomniany już „Mediolan” (czyli 489, później 509 i ostatecznie 189) była od zawsze jedną z cięższych linii. Mimo bardzo dużej ilości wozów (nawet około 25) i bardzo dużej częstotliwości kursowania wozów, opóźnienia były codziennością. Jeden szofer opowiada jak na Kleszczowej zabrakło przegubów i razem z drugim kierowcą przyjechali dwoma solówkami na jedną brygadę 010/509 – jechali „zderzak w zderzak”. Pierwszy kierowca wszedł na ekspedycję i powiedział dzień dobry, a drugi odmeldował się i pożegnał się.

 

Ale to już tylko czar dawnych lat. Od tego czasu zmieniło się wszystko, zasady organizacji komunikacji, pasażerowie, kierowcy, układ komunikacyjny. Dziś wysłanie dwóch wozów na jedną brygadę, to „przestępstwo” – wtedy dozwolone, a nawet pożądane. Obecnie ekspedycja w ramach zmian organizacji pracy Nadzoru Ruchu MZA od 2006 roku funkcjonuje, jako, obiekt socjalny zapewniając minimum służbie ruchu, tylko sporadycznie jest otwierana. Obecnie na krańcu pozostaje od lat niezmieniony zestaw linii : 131, 172 i 189.

 

Po dość sporej przerwie do puli linii ekspediowanych wróciła również linia 163, która przez sporą część czasu była obsługiwana wyłącznie przez przewoźników prywatnych – ajentów. Linia 172 została skierowana na „Sadybę” w 1974 roku, i obsługuje ten kraniec nieprzerwanie od 40 lat!

Hubert Świątek

źródło: „nr.waw.pl”

Dołącz do nas na Facebooku



rss Redakcja-2 Wspolraca Prywatność Kooontakt
Copyright © 2012-2017 Wszystkie prawa zastrzeżone

Ta strona używa ciasteczek (cookies) Korzystanie z niej bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej informacji w Polityce Prywatności