Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny – Czy w Warszawie powstanie Muzeum Komunikacji?
samochod interwencyjny mza
nadzór ruchu warszawa

Nadzór Ruchu Warszawa – serwis informacyjny

nadzor ruchu nadzór ruchu warszawa nadzor ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa nadzór ruchu warszawa

Czy w Warszawie powstanie Muzeum Komunikacji?

Utworzone Październik 7th, 2014 przez Nadzor Ruchu Warszawa

Historia stolicy zachowana w pojazdach komunikacji miejskiej – czy w Warszawie powstanie kiedyś muzeum komunikacji?

 

Warszawa, jako jedna z niewielu stolic europejskich nie posiada obecnie własnego muzeum komunikacji miejskiej. Ale nie zawsze tak było. Pierwsze muzeum komunikacji utworzono już przed II wojną światową, dzięki staraniom Zarządu Tramwajów i Autobusów m.st. Warszawy.

 

Muzeum to działało pod auspicjami Muzeum Miasta Warszawy. Zabezpieczanie eksponatów dla przyszłego muzeum rozpoczęto już po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku. W planach muzeum było pozyskiwanie, w miarę wycofywania z eksploatacji, poszczególnych modeli autobusów i tramwajów. W taki sposób trafił do muzeum m.in. jeden z pierwszych autobusów kursujących po Warszawie od 1920 roku, autobus marki Benz-Gaggenau. Brał on także udział w wojnie z bolszewikami w sierpniu 1920 roku.

 

20. stycznia 1934 roku nastąpiło uroczyste otwarcie muzeum. Sale wystawowe znajdowały się w budynku Wydziału Ruchu, a pojazdy wystawione były na wydzielonym dla muzeum terenie zajezdni przy ul. Młynarskiej 2. Część eksponatów pochodziła ze zbiorów własnych, a część z Powszechnej Wystawy Krajowej z 1929 roku i Wystawy Komunikacyjno-Turystycznej w Poznaniu w 1930 roku. Ponadto planowano w miarę wycofywania z eksploatacji poszczególnych modeli autobusów i tramwajów przekazywać po jednym egzemplarzu do muzeum. Niestety, muzeum miało szanse na prowadzenie działalności jedynie niecałe pięć lat, we wrześniu 1939 roku, w czasie nalotów bombowych na Warszawę, muzeum uległo całkowitemu zniszczeniu. Nie zdołał uratować się ani jeden eksponat.

 

Po zakończeniu działań wojennych, kiedy tworzono zalążki komunikacji miejskiej, na ulice miast wyjeżdżało praktycznie wszystko, co tylko nadawało się do ruchu. Nie był to najlepszy okres, aby myśleć o zachowaniu dla przyszłego muzeum wycofywanych z ruchu pojazdów. A było, co zostawić dla potomności. Już w 1949 roku można było uratować kilka autobusów przedwojennych marek, Somua, Zawrat i Chevrolet. Nie zaszkodziłoby zachować kilka modeli ciężarówek, które, przystosowane do przewozu pasażerów, służyły jako swoiste „autobusy”, do czego potrzeba było w zasadzie jedynie dobrej woli i chęci. Jednak ze względu na to, że prawie wszystkie pojazdy były marek zachodnich, były w ówczesnym czasie „niesłuszne” ideowo i politycznie. I można przypuszczać, że celowo nie zachowano żadnego z nich.

 

W roku 1973 rozważano plany utworzenia w stolicy muzeum komunikacji, do którego otwarcia przymierzano się w roku 1974. W różnych miejscach zgromadzonych było wiele pamiątek i eksponatów muzealnych. Na zajezdniach znajdowały się wycofane z ruchu, już zabytkowe autobusy, tramwaje i trolejbusy. W CWS na Włościańskiej stał piętrowy Leyland, który dotarł do Warszawy w 1946 roku, Chausson APH-47 z dostawy w 1947 roku czy piętrowy Bussing. Na zajezdni Inflancka garażował w pełni sprawny, Chausson APH-521, którego wraz z Bussingiem przekazano do Muzeum Techniki. Obydwa eksponaty, pomimo że zachowały się do dnia dzisiejszego, przedstawiają już obraz kompletnej ruiny. Jak widać pojazdy komunikacji miejskiej nie są dla Muzeum Techniki eksponatami dużej wartości. Na zajezdni przy ul. Chełmskiej garażował francuski trolejbus Vetra z 1947 roku i czeska Skoda 8Tr z roku 1956. Niektóre wycofane z ruchu tramwaje jakimś dziwnym trafem udało się zachować. Niestety wszystkie autobusy, pozostające w gestii MZK zostały w ramach chyba jakiegoś „wielkiego sprzątania” przeznaczone do złomowania.

 

Jednak nadszedł moment, kiedy zaświeciło przysłowiowe światełko w tunelu. Kilku pasjonatów komunikacji warszawskiej założyło w dniu 11 kwietnia 1980 roku nieformalne stowarzyszenie pod nazwą Klub Miłośników Komunikacji Miejskiej. Cały czas, pomimo braku własnej siedziby gromadzili eksponaty i materiały, dotyczące warszawskiej komunikacji miejskiej. Od 2 stycznia 1981 roku KMKM działa pod patronatem Muzeum Techniki gdzie otrzymali do swojej dyspozycji salę. Po zmianach ustrojowych, w 1996 roku KMKM przeszedł pod patronat ZTM. Pod koniec 1997 roku Klub został zarejestrowany w krajowym rejestrze stowarzyszeń, rozpoczął już oficjalną działalność. Z wielkim trudem udało im się zgromadzić, a co najważniejsze wyremontować i uruchomić kilka autobusów, ale tylko marek powojennych.

 

Zgromadzili także kilka typów wagonów tramwajowych tak przedwojennych jak i powojennych. Biorą one cały czas czynny udział w różnych imprezach warszawskich, będąc wielką i bardzo popularną atrakcją. Wystarczy tylko zobaczyć, co się dzieje podczas Dni Transportu Publicznego czy Nocy Muzeów. Pojazdy są nieustannie oblegane, gromadzą rzesze mieszkańców stolicy. Zawsze jest więcej chętnych do przejażdżki tymi zabytkowymi pojazdami niż pozwalają na to możliwości przewozowe. Organizowany jest także coroczny „Zlot Ogórków” tj. autobusów marki Jelcz. Reasumując można tylko mieć wielki podziw i uznanie za wytrwałość, wkład pracy i wielkie zaangażowanie osobiste członków KMKM. Oby nie zabrakło im zapału i – może to nie na miejscu, ale równie ważne – sponsorów dla ich działalności.

 

W roku 1999 pojawiła się iskierka nadziei na utworzenie w Warszawie muzeum komunikacji w budynku dawnej elektrowni tramwajowej przy ul. Przyokopowej. Nadzieja jak szybko się pojawiła, tak i szybko znikła. Koszty remontu i adaptacji obiektu przerosły ówczesne możliwości. Aktualnie w murach dawnej elektrowni znalazła siedzibę bardzo cenna historyczna instytucja stolicy, Muzeum Powstania Warszawskiego.

 

Może wydać się to dziwne, ale czasami wydaje się, że w tym temacie dużo się nie zmieniło. Z taką różnicą, że teraz tłumaczy się to nie względami politycznymi, a trudnościami ekonomicznymi. W Warszawie, stolicy Polski, do dnia dzisiejszego nie powołano Muzeum Komunikacji. Wycofywane z ruchu starsze pojazdy komunikacji miejskiej, które w tym momencie przechodzą do historii zamiast trafić do muzeum są po prostu przeznaczane na złom. Niektóre pojazdy, do których uśmiechnie się los, są przekazywane lub odsprzedawane do innych miast w kraju lub za granicą, do różnych instytucji czy osób prywatnych, kolekcjonujących stare pojazdy. Ludzie, którzy nie kultywują historii swojego miasta, nie identyfikują się z nim są jego mieszkańcami tylko z nazwy.

 

Poniżej prezentujemy kilka eksponatów KMKM, pieczołowicie odrestaurowanych zabytkowych autobusów, jakie kursowały w Warszawie. RS

źródło: „nr.waw.pl”

Zdjęcia autobusów wykorzystano dzięki uprzejmości Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej (KMKM).

Muzeum T i A Warszawa 1934 otwarcie

Muzeum T i A Warszawa 1934 otwarcie

Otwarcie Muzeum T i A Warszawa 1934

Otwarcie Muzeum T i A Warszawa 1934

Ikarus 260

Ikarus 260

Ikarus 280

Ikarus 280

Jelcz

Jelcz

Jelcz 272 Mex

Jelcz 272 Mex

Pog. Techn. autobusowe Ikarus

Pog. Techn. autobusowe Ikarus

Pog. techn. autobusowe PAT 4

Pog. techn. autobusowe PAT 4

San H 100B

San H 100B

Dołącz do nas na Facebooku



rss Redakcja-2 Wspolraca Prywatność Kooontakt
Copyright © 2012-2017 Wszystkie prawa zastrzeżone

Ta strona używa ciasteczek (cookies) Korzystanie z niej bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Więcej informacji w Polityce Prywatności